PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Doğumdan Sonra Hayat Varmıdır ?


ZalimSin
09.Haziran.2019, 03:27
<b>Karanlıktaymışlar. İki embriyo, bir ana rahminde... <br />Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde... <br />Sarılıp <br />birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece... <br />Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş. <br />Elleri, ayakları belirginleşmiş. <br />Gözleri çıktıkça meydana, <br />İkisi de çevrede olup biteni ayrım etmiş... <br />Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu... <br />Sıcak, ıslak, sevgi dolu... <br />&quot;Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki&quot; demişler, &quot;...bize ne <br />mutlu...&quot; <br />* * * <br />Gel vakit git zaman, çevreyi keşfe girişmişler. <br />Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler. <br />Onları besleyip büyüten kordonu ayrım edince O kordonla kendilerini <br />var <br />eden Anne'lerine şükretmişler. <br />Sonra başlamış bir varoluş tartışması: <br />&quot;Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk&quot; diye sormuş ikizler... <br />&quot;Annemiz&quot; demiş biri, &quot;O bizi var etti, bize can verdi.&quot; <br />&quot;Ne biliyorsun&quot; diye itiraz etmiş öteki, &quot;Sen hiç Anneni görmedin <br />ki...&quot;: <br />&quot;Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı <br />için <br />uydurduğumuz bir şeydir.&quot; <br />* * * <br />Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler. <br />Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler. <br />Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların... <br />Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın... <br />Gün gelecek, bu güzelim yaşam bitecek; <br />Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek. <br />* * * <br />&quot;- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz&quot; diye fısıldamış <br />ikizlerden <br />biri efkarla.... <br />&quot;- Ben gitmek istemiyorum&quot; diye diretmiş öteki; &quot;doyamadım ki daha <br />hayata...&quot; &quot;- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki <br />doğumdan <br />sonra yaşam vardır.&quot; Sormuş karamsar olan: <br />&quot;- Bir gün bize yaşam veren kordon kesilecek. Ondan sonra başımıza <br />neler <br />gelecek?&quot; Şiirle cevaplamış iyimser olan: <br />&quot;Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok <br />seferinden....&quot; <br />* * * <br />Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış. <br />Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış. <br />Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar. <br />Ve &quot;ömrümüz bitti&quot; diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar. <br />Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu, <br />Ağlaya <br />ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar. <br /></b><br /><b>Can Dündar</b>